Solowy singiel Jerzego Koczura „Wielki błękit”

Wielki błękit to debiutancki solowy singiel Jerzego Koczura, zapowiadający nadchodzący w tym roku minialbum. W tej piosence opowiada o nagłej utracie równowagi i niemal rozpaczliwej próbie jej odzyskania, balansując stylistycznie między indie rockiem, a bedroom-DIY. Modulowane gitary i szybkie tempo są charakterystyczne dla tej kompozycji, brzmieniowo odwołującej się do ciepłych, letnich wieczorów i przypływów fal nostalgii.

Jerzy o utworze: Jedną z opinii na temat filmu Wielki błękit”, jakie usłyszałem, było: “wywarł na mnie takie wrażenie, że po jego obejrzeniu chodziłem w kółko po rynku i piłem”. Ten obraz z jakiegoś powodu odcisnął się w mojej pamięci, lepiej niż sam film, z którego nawiasem mówiąc, pamiętam niewiele. Z tego miejsca było już blisko do charakterystycznego “tłuczenia się” i poczucia utraty kontroli, o którym śpiewam w tej piosence, a które towarzyszy mi częściej niż bym tego chciał.

To wszystko w połączeniu z moją tęsknotą za morzem i słabością do bezkresu, 

ze szczyptą nostalgii, tworzy w całości obraz, który można w skrócie określić jako „Wielki błękit”. 

Do piosenki został nagrany klip przez lokalnego artystę sztuk wizualnych – Antoniego Możdżenia, który postawił na proces mixed media, cały teledysk drukując, klatka po klatce, fizycznie ingerując w wydruki, a następnie skanując i znów składając w całość. W ten sposób zapewnił teledyskowi unikalny klimat świetnie pasujący do charakteru utworu.

Jerzy Koczur – związany z Poznaniem i Trójmiastem, multiinstrumentalista, autor muzyki i tekstów, działający w składach Sara Kordowska i LIEDTKE. teraz prezentuje swój debiutancki solowy materiał, w którym szczegółowo opowiada o emocjach, których jednocześnie jest biernym obserwatorem i głównym zainteresowanym. Bacznie przysłuchując się takim wykonawcom jak Far Caspian, The Lumineers, Bon Iver i Matt Corby, łączy style muzyczne w charakterystyczną mieszankę Indie-bedroom z elementami akustycznymi. Jego piosenki opowiadają o próbach odzyskania równowagi i tęsknoty za czymś, czego nigdy się nie miało. Pisząc w ten sposób, nakreśla malownicze obrazy, którymi zachęca do wejścia w świat swoich emocji.